De Buggy met VW TDI-motor van Stéphane Henrard en François Beguin is aan het eind van de 4.806 geklokte kilometers van de Dakar 2010 gekomen. Bij zijn eerste wedstrijd van het jaar legt het Marc VDS Racing Team in de moeilijkste rallyraid van de hele wereld beslag op een uitstekende 21ste plaats.

Marc van der Straten kon zijn emoties niet verbergen toen hij het over de prestatie van Stéphane en François had: “Wat zij tijdens deze Dakar lieten zien was eenvoudigweg fantastisch”, stelt de baas van het Marc VDS Racing Team. “In eerste instantie konden ze al heel snel tot aan de poorten van de top-10 geraken, om dan – ondanks een schrikwekkend incident – de 15de plek vast te houden. Vervolgens dachten we lange tijd dat ze op die beruchte laatste donderdag uit de wedstrijd waren verdwenen, toen ze aan het begin van de etappe lange tijd stil stonden. Hun doorzettingsvermogen wendde dat catastrofale scenario niet alleen af, Stéphane en François gaven blijk van ware heldenmoed door de rit op drie wielen uit te rijden! Zelfs op tv-zender France 2 hield presentator Gérard Holtz er aan om enige tijd aan dit bravourestukje te wijden! Helemaal te gek! Ik heb ze van bij mij thuis allemaal een boodschap gestuurd: heel veel felicitaties voor een blijk van menselijk doorzettingsvermogen, bravoure, strijdlust en professionalisme die deze onvoorstelbare prestatie op drie wielen mogelijk maakte. Heel het land mag trots zijn op deze demonstratie, zij nog het meest van allemaal. Voor mij was dit een onmetelijk emotioneel moment en ik ben heel blij en ontzettend trots dat deze mensen deel uitmaken van het Marc VDS Racing Team. Bovendien is dit de eerste pluim die onze nieuwe en grote familie op de hoed mag steken… Dankzij hen begint het seizoen 2010 voor ons team uitstekend.”

Een klein, maar ervaren team

Drie mecaniciens, één assistentietruck… Dat is de hele structuur die Stéphane Henrard en François Beguin ter beschikking hadden om de 21ste plaats te veroveren in een wedstrijd die – terecht – als één van de zwaarste gemotoriseerde evenementen van deze aardbol wordt beschouwd.

“Het bewijs dat je ook zonder Hollywood-toestanden aan de finish kan geraken”, grijnsde de rijder van de Buggy met het nummer 325. “Om na 4.806 kilometer tegen de klok – en meer dan 9000 kilometer in het totaal – in Buenos Aires aan te komen kon ik rekenen op een betrouwbare machine en even toegewijd als competent team. De VW 3.0l TDI toonde nooit enig teken van zwakte, ook niet toen het kwik tegen de 50 graden aanwees. Integendeel, deze standaardmotor toonde zich door zijn uitzonderlijke koppel in het losse zand bijzonder nuttig.”

Ander belangrijk element in het welslagen van deze missie: de geslaagde samenwerking tussen rijder en corijder, die elkaar op 1 januari, bij de start in de Argentijnse hoofdstad, amper kenden: “François bracht zijn goede humeur, zijn positieve instelling en zijn perfecte kennis van de mechaniek mee”, kon Stéphane vaststellen. “Tot nu toe had hij nog nooit de gelegenheid gehad om in de woestijn in een snelle wagen als de onze plaats te nemen. Hij kweet zich uitstekend van zijn taak. Ik kijk er nu al naar uit om onze samenwerking tijdens andere wedstrijden verder te zetten.”

“Dit was een Dakar uit mijn dromen”, vatte François Beguin samen. “Zelfs de hel tussen San Juan en San Rafaël van afgelopen donderdag zal een goede herinnering blijven. Die dag ging de mechaniek zijn eigen weg, maar dankzij ons doorzettingsvermogen haalden we toch het bivak aan het eind van de rit. Tuurlijk verloren we zo een mogelijk 15de plaats in de eindstand, maar dat is niet zo erg. We leggen nu beslag op de 21ste plaats, na in de slotrit de 20ste tijd te hebben laten optekenen. Ik denk niet dat we veel beter hadden kunnen doen.”

(marc vds)

Dag Chili, welkom in Argentinië! De elfde etappe van de Dakar 2010 was Stéphane Henrard en François Beguin gunstig gezind: als 19de in de daguitslag konden ze genieten van het parcours dat hen leidde van de bergwegen van de Andes naar de autodroom van San Juan.

Men beweert wel eens dat autosport één groot circus is, maar de Dakar is 100 procent naturel. Veel rotsen en een beetje silicium vormen deze woensdag 13 januari de grandioze tribunes van het bivak in San Juan. Daar hield de moeder aller rallyraids enkele uren halt, op een schitterend circuit.

Stéphane Henrard, die relatief vroeg aantikte, keek tevreden rond zich heen in San Juan.

“In de Dakar volgen de etappes elkaar snel op, maar ze lijken gelukkig helemaal niet op elkaar”, stelt de Brusselaar. “Hoezeer ik de etappe richting Santiago verfoeide, hoe leuk ik die van vandaag naar San Juan vond. Nochtans mogen we niet stellen dat ze ons in de watten hebben gelegd. Omdat de startvolgorde wordt bepaald door de finishorde van de etappe daags voordien, konden we pas tamelijk laat vertrekken. Daardoor moesten we gedurende enkele tientallen kilometers stof vreten, zonder dat er een mogelijkheid was om in te halen. Ongelooflijk eigenlijk: er zijn er zelfs bij die beweren dat ze hun IRITRACK-systeem, waardoor je je aanwezigheid aan de wagen voor je kan doorgeven, niet hoorden. In principe is die wagen verplicht om je door te laten. Dat is echter theorie, want de praktijk ziet er helemaal anders uit. Er zijn kerels bij die echt van slechte wil zijn en met een uitgestreken gezicht beweren je niet te hebben gehoord. Dat konden we vandaag tot onze eigen scha en schande een paar keer meemaken.”

Toch tikte de Buggy in de kleuren van het Marc VDS Racing Team als 19de aan.

“Over het algemeen toch een goede etappe”, oordeelt Henrard. “Dankzij de soepele VW drieliter TDI kon ik mijn hartje ophalen bij de nemen van de rio’s, die opgedroogde rivierbeddingen, waar de bodem er soms nogal slecht bij ligt. Het begin van de chronorit was ook leuk. Een vijftigtal kilometers dwars door de Andes, dat is niet gewoontjes. We hebben uiteraard geen grote risico’s genomen. We proberen de 15de plaats in de tussenstand vast te houden.”

Vandaag donderdag krijgen de overgebleven deelnemers 476 kilometer te verhapstukken, richting San Rafaël. Ze passeren onder meer de plek waar de oudste dinosauriërs van de planeet zijn gevonden, voor ze een zanderig tweede gedeelte aansnijden, een portie met heel wat jumps.

(marc vds)

De Nissan Navara van Krzysztof Holowczyc en Jean-Marc Fortin prijkte maandagochtend nog op een zesde plaats in de algemene tussenstand, maar tijdens de 9de etappe, die de deelnemers aan de Dakar 2010 leidde van Copiapo naar La Serena, moest de strijd worden gestaakt. Een diepe greppel werd iets te snel genomen en de achterbrug van de pick-up begaf het.

De bemanning van voertuig 308, vijfde in de Dakar 2009, was aan de tweede Zuid-Amerikaanse editie van de Dakar begonnen met de ambitie om het even goed te doen. Die droom vervloog echter na 70 kilometer in de etappe tussen Copiapo en La Serena.

“Op dat moment reden we even ‘hors piste’”, stelde de Belgische corijder bij zijn (late) aankomst in de badstad. “Een diepe greppel verraste ons volkomen. De wagen schoot de lucht in en kwam met de achterwielen eerst op de grond. Alle vermogen ging dus plots naar de achtertrein en die schok was voldoende om de brug stuk te laten gaan. Met tweewielaandrijving was het onmogelijk om verder te rijden. We hadden nog een indrukwekkende duinenrij te verorberen en volgens zij die erover zijn geraakt hadden we nooit hetzelfde kunnen doen.”

Met pijn in het hart besefte het duo dat een opgave de enig mogelijke keuze was.

“Onze vrachtwagen die ingeschreven was in de T4-categorie had al bij de doortocht van de Andes de strijd moeten staken”, stelt Jean-Marc. “We konden onze auto dus niet ter plaatse herstellen en verder rijden. Omdat die vrachtwagen in de T5-klasse (assistentie via de weg, red.) zijn weg verder zette, is hij ons komen depanneren, waarna we via het asfalt naar het bivak reden.”

Een stevig team

Een abrupt einde van een opmerkelijke sportieve prestatie, maar de opgave kwam er na een opmerkelijke samenloop van omstandigheden.

“Wat ik het meest zal onthouden is dat ons team net als vorig jaar wist te bewijzen dat we strikt en ernstig werk leveren”, vervolgt de corijder-teambaas. “Onze Nissan Navara was perfect betrouwbaar en, ook in de handen van een privé-rijder, heel snel. Dat bewezen de tijden die we hebben neergezet. Indien we tien meter meer naar rechts op twintig naar links waren gepasseerd, dan hadden we allicht geen problemen gehad met die greppel. En ook… hadden we kunnen voorzien dat alle MAN-vrachtwagens in de wedstrijd hun turbo’s zouden stuk rijden, ten gevolge van de grote hoogte?”

De ontgoochelde Jean-Marc Fortin weet het evenwel nog filosofisch te bekijken.

“Er zijn ergere dingen in het leven dan te moeten opgeven in de Dakar. Ik houd uitstekende herinneringen over aan deze editie, zoals onze zevende tijd in de eerste chronorit, tussen alle fabriekswagens. Nadien hebben de mechaniek steeds gespaard. Zelfs vanochtend reden we niet op de limiet van de auto… Eigenlijk, als je er over nadenkt, missen we enkel de champagne aan de finish in Buenos Aires. Het belangrijkste is dat iedereen heeft gezien tot wat Overdrive in staat is. Het is geen toeval dat heel wat deelnemers ons de afgelopen dagen hebben bezocht om inlichtingen over ons team in te winnen.”

(overdrive)

De Nissan Navara ‘Made in Belgium’ bezet nog steeds de zesde plaats in de tussenstand van de Dakar 2010. Voorlopig volgt de wedstrijd van het kleine team onder leiding van Jean-Marc Fortin het ideale scenario.

Jean-Marc Fortin, een ervaren wijnkenner, kreeg zondag niet de tijd om de lokale specialiteiten te proeven. Hij kreeg zelfs amper de tijd om even de oneindige wijngaarden in de vallei van Copiapo te bewonderen, net voor de finish van de achtste etappe van de raid.

“Ik ben vooral blij dat we de 472 kilometer in deze ‘enorme wasmachine’ achter de rug hebben”, stelt de corijder van Krzysztof Holowczyc. “Ongelooflijk. We hebben de hele dag bijna niemand gezien. Gedurende 400 kilometer was het kiezel vreten en toen kwamen de duinen. Vooral het slot van de etappe vond ik best leuk, zonder way point om de doortocht te vinden. Een stukje rallyraid zoals ik het graag heb.”

Jean-Marc was vooral blij met de ‘chronometrische’ balans: “We zetten de negende tijd van vandaag neer en verstevigen daarmee onze zesde plaats in de tussenstand. Na tien dagen wedstrijd kan ik enkel een positieve balans trekken. Net zoals vorig jaar zijn we het eerste privé-team. Onze grootste voldoening komt er door de vaststelling dat we de Mitsubishi’s achter ons laten.”

Iets wat ook de liefhebbers niet is ontgaan…

“Zaterdag zag ik een waar défilé voor onze tenten passeren”, grijnst Jean-Marc. “Het aantal rijders dat informatie over ons team en onze auto’s is komen vragen was quasi niet bij te
houden. Het resultaat van dit jaar bevestigt dat van vorig jaar en bewijst dat de Nissan Navara, op de manier waarop wij hem klaarstomen, het beste wapen is voor de privé-rijder die in de Dakar op een plaats bij de eerste tien mikt. Eén ding vind ik wel spijtig: Alfie Cox ging iets te onstuimig te werk en moest na een hard klap opgeven, terwijl Mirolenko regelmatig de mechaniek zwaar op de proef stelt. Hij heeft al veel tijd verloren, maar is nog steeds in de race!”

Fortin beseft dat er ook wat geluk komt kijken bij zo een resultaat: “Zo vlogen we vandaag op de top van een duin een heel eind door de lucht. Het leek wel een eeuwigheid te duren. Gelukkig kwamen we op de vier wielen terecht. Elders zorgde het kamelengras voor een verrassing. De klap was zo hard dat ik een ruggenwervel heb geblokkeerd. Een osteopaat zou vanavond alles opnieuw in orde moeten krijgen. Zo zal ik de maandagetappe (180 km) fris als een hoentje kunnen aansnijden.”

(overdrive)

De rustdag werd door de technici van het Marc VDS Racing Team nuttig gebruikt. Stéphane Henrard, die vrijdagavond met een fel beschadigde Buggy in het bivak aankwam, kon zondagochtend de duinenetappe in de Atacama-woestijn met een wagen in perfecte staat aansnijden. Door de 18de tijd in de etappe neer te zetten klimt het Belgische team naar de 16de plek algemeen.

Sinds Iquique hebben de deelnemers aan de Dakar 2010 een draai van 180 graden gemaakt. Dat kan misschien een detail lijken, maar voor hen is dat heel belangrijk: voortaan loopt de piste met de Stille Oceaan aan de rechterkant en de Atacama-woestijn links. Dat betekent dat de zandruiters volop bezig zijn aan de ‘afdaling’ richting Buenos Aires, het einde van deze Zuid-Amerikaanse raid.

“We zijn nog ver van de hoofdstad van de tango”, stelt François Beguin, corijder van Stéphane Henrard. “Iedere afgewerkte etappe is een kleine overwinning op zich, maar het incident waar we vrijdag het slachtoffer van werden liet ons er duidelijk aan herinneren dat je in de Dakar, meer dan elders, niet alle parameters in de hand hebt.”

Tijdens de 472 kilometer van de zondagetappe koos Stéphane Henrard voor het ritme dat hem al sinds het begin van de wedstrijd succes oplevert: “Ik hou vrijwillig wat reserve”, legt de Brusselaar uit. “Ik spaar de mechaniek een beetje. Het dient tot niets om risico’s te nemen. Onze eerste wedstrijd in de kleuren van het Marc VDS Racing Team is uitstekend begonnen en we zullen er alles aan doen om de finish te bereiken. En bovendien… iedere dag valt er wel een verrassing te noteren. In dit stadium van de wedstrijd zou het een beetje dwaas zijn om een mooi eindresultaat in gevaar te brengen. Tuurlijk zou ik graag bij de eerste tien geraken, maar niet tegen om het even welke prijs. Vooral omdat de rijders voor ons niet van de minsten zijn.”

De maandagetappe, die de overblijvers van Copiapo naar La Serena brengt, werd ingrijpend ingekort. Er moet niet langer 338 kilometer tegen de klok worden gekoerst, maar ‘slechts’ 180. “Maar David Castera, de sportdirecteur van de Dakar, heeft ons al verwittigd dat het zwaarste gedeelte van de etappe behouden blijft”, herhaalt François, altijd op de hoogte van de laatste informatie.

(marc vds)

Stéphane Henrard en François Beguin werden tijdens de etappe voor de rustdag al na enkele kilometers aangereden door een onhandige deelnemer, maar geraakten met hun opgelapte Buggy toch in het bivak. De mecaniciens van het Marc VDS Team wisten meteen wat te doen tijdens de rustdag…

De langste etappe van de Dakar 2010 loste alle verwachtingen in. Vrijdag in de vooravond kwamen de deelnemers druppelsgewijs in het bivak van Antofagasta aan, na 600 ontzettend zware kilometers. Voor Stéphane Henrard en François Beguin bleek de marathon nog zwaarder dan verwacht.

“Toen we tegen een gestaag tempo een duin omhoog reden werden we vol geraakt door het voertuig van Mathias Kahle”, legt de Belgische rijder aan de finish uit. “Hij reed in tegengestelde richting, midden in het door de andere wagens opgeworpen stof. Een fout die je zeker niet mag begaan als je weet dat er nog enkele tientallen andere wagens op dezelfde plek zullen passeren. Hij kwam van rechts en de voorkant van mijn Buggy raakte zijn rechterflank, bij een zichtbaarheid die beperkt was tot een meter. Het toppunt is dat die ongelikte beer niet eens is gestopt. Hij reed gewoon door, alsof er niets was gebeurd!”

De schade aan de wagen met het nummer 325 was spectaculair maar gelukkig niet te erg: “De kooi van de Buggy werd serieus geraakt, maar de stuurinrichting en de voortrein kwamen ongeschonden uit de nochtans zware klap. Ik was vooral blij dat de radiator niet was geraakt. Voor hetzelfde geld rijdt Kahle frontaal op ons en in dat geval zou zijn lichtzinnigheid zeker onze opgave hebben veroorzaakt!”

Enkele ogenblikken na deze ‘voorrangsfout’ in de duinen moest het Belgische team enkele ogenblikken halt houden tijdens een klim in het losse zand. “Ik denk dat we vandaag een half uur hebben verloren”, analyseert de corijder. “Maar we mogen blij zijn dat we de schade zo goed hebben beperkt. Onze 19de tijd in de etappe zorgt er voor dat we in de algemene rangschikking op de 18de stek staan.”

Vandaag zaterdag konden de mecaniciens van het Marc VDS Racing Team uitgebreid aan de Buggy VW TDI werken. Stéphane en François zullen de tweede helft van de rallyraid kunnen aansnijden met een quasi nieuwe wagen.

Marc van der Straten, ondertussen teruggekeerd naar het ondergesneeuwde België, trekt een heel positieve tussenbalans na de eerste helft van de Dakar, de wedstrijd die het seizoen 2010 van zijn nieuwe
multidisciplinaire structuur op een heel mooie wijze heeft ingezet.

“Ik moet toegeven dat ik wat ongerust was toen ik vrijdagavond de beelden van de zwaar beschadigde Buggy zag”, stelt de Chief Manager van het Marc VDS Racing Team. “Maar ik zal vooral de mooie prestatie van Stéphane en François onthouden. Ze hadden heel wat meer tijd kunnen verliezen. Dankzij hen beleven we nog steeds fantastische tijden. Wie had durven denken dat ze al zo vroeg in de wedstrijd aan de poorten van de top-10 zouden kloppen? Voor mij bewijst hun wedstrijd twee dingen: dat het team van Stéphane, dat deze zaterdag nog maar eens prachtig werk leverde, van een uitstekende kwaliteit is, en dat de man zelf heel ervaren is. De manier waarop Stéphane en zijn team deze wedstrijd aanpakken past perfect bij de filosofie van Marc VDS Racing Teams: professioneel werk, in alle rust en sereniteit geleid door gepassioneerde en efficiënte mensen. Van de tweede wedstrijdweek verwacht ik maar één ding: dat ze op dezelfde weg zullen doorgaan. Ik heb er alle vertrouwen in en wens ze van ganser harte alle succes toe.”

(marc vds)

In de meest noordelijke etappe van de Dakar 2010 reden Stéphane Henrard en François Beguin voor het eerst sinds de start lek. Het kleine tijdverlies kon het humeur van het team, nog steeds vastbesloten om de top 10 binnen te dringen, echter niet stuk krijgen.

Deze donderdag was het lef van een skispringer nodig om de laatste drie kilometer richting finish af te werken, gesitueerd aan de rand van het bivak in Iquique, een tot kustoord omgevormd mijnstadje.

Stéphane Henrard en François Beguin haalden op de reuzenroetsjbaan hun hartje op:
“Het eerste gedeelte was echt heel steil”, legt de rijder uit. “Vanuit de wagen was het heel indrukwekkend. Eens we vertrokken waren konden we alleen maar denken hoe we die afdaling richting Stille Oceaan zo snel mogelijk konden afwerken.”

Het plezier kon echter niet helemaal de frustratie van het korte oponthoud onderweg wegvegen…
“We reden achteraan rechts lek”, vertelt Henrard. “De band was aan flarden gereten, zonder twijfel door een stuk metaal op de weg. Toen de sporen en de kloven te diep werden heb ik de auto wat gespaard. Het dient tot niets om risico’s te nemen die de mechaniek zwaar op de proef stellen. Gelukkig konden we ook enkele gladde stroken aansnijden, want daar komt onze auto met zijn 3.0l TDI helemaal tot zijn recht.”

De Buggy Marc VDS tikte als 18de aan en staat op donderdagavond 13de in de tussenstand.
“De vrijdagetappe zou heel lastig zijn”, analyseert corijder François Beguin. “We moeten 600 kilometer tegen de klok afwerken, waarvan een paar stroken heel smal zijn en er tussen grote opgedroogde zoutrotsen moet worden gereden. De organisatoren hebben de gewoonte om net voor de rustdag een zware etappe op het programma te zetten en dat is dit jaar niet anders. Het is niet toevallig dat je tot zaterdag 18 uur de tijd krijgt om in het bivak te geraken. We zullen dus tegen hetzelfde ritme verder rijden en alle onnodige risico’s vermijden.”

(marc vds)

Eerste etappe die helemaal in Chili werd verreden en de op één na langste chronorit van deze Dakar, het was het decor voor een nieuwe stunt van het team in de kleuren van Marc VDS. Op woensdagavond stond de Buggy met de VW TDI-motor net niet in de top 10 van de algemene rangschikking.

En dan zeggen dat de deelname van Stéphane Henrard aan de Dakar 2010 pas iets meer dan een maand geleden helemaal vast kwam te liggen. Het Belgische team doet zijn nieuwe kleuren ondertussen meer dan schitteren. Bij zijn eerste deelname aan de moeder aller rallyraids staat het Marc VDS Racing Team aan de poorten van de top 10.

“Tuurlijk ben ik in de wolken”, stelt Stéphane. “Ons kleine team valt helemaal niet te vergelijken met de fabrieksteams. Op papier konden bij de start minstens twintig wagens aanspraak maken op een podiumplaats. En toch staat onze Buggy vanavond in Antofagasta bijna in de top 10.”

Om daar te geraken kozen Stéphane en François voor dezelfde tactiek als de afgelopen dagen:
“We houden nog wat reserve”, legt de rijder uit. “Zowel gisteren als vandaag reden heel wat deelnemers lek. Telkens ik een grote steen zie die de flanken van mijn banden kan uiteenrijten probeer ik die zorgvuldig te ontwijken. Tot nu toe loont dat. Door onze zestiende plaats komen we nu op één plek van de top 10.”

Doch Stéphane vervolgt:
“Ik weet dat alles in een fractie van een seconde kan omslaan. We staan met vier binnen de twaalf minuten. Traditioneel zijn de etappes vlak voor de rustdag heel zwaar.”

Vandaag werken de deelnemers de meest noordelijke Chileense etappe af, net tegen de Boliviaanse grens. Tussen Antofagasta en Iquique werken ze 641 kilometer af, waarvan 600 tegen de klok.

(marc vds)

De Dakar 2010 is nog niet goed onderweg of er zijn al rijders die denken aan de volgende editie. Pascal Feryn, goed voor 7 deelnames, start volgend jaar met een eigen team in de Dakar. Op enkele weken tijd stampte hij, in navolging van zijn goede vriend Koen Wauters een eigen team uit de grond.

“ Koen richtte in 2009 KRK op ” aldus Pascal Feryn. “ Tijdens het sporten praten we vaak hierover. Van rijder tot teammanager, sponsors zoeken, zelf kunnen bepalen welke banden je oplegt, zelf de wagen kunnen afstellen. Zo groeide bij mij het idee om zelf een team te beginnen en naar de volgende Dakar te trekken. Het is een risico maar het is vooral een hele uitdaging. Mijn eerste Dakar dateert van 2002 en sindsdien was ik er altijd bij, ook dat jaar dat we niet mochten vertrekken. Als december nadert kriebelt het, nog meer dit jaar nu we er niet bij zijn. ”

Pascal Feryn is er dit jaar niet actief bij maar volgt de koers op de voet en werkt verder aan zijn team. “ We trekken eind van het jaar met een ruime delegatie naar de Dakar. Zelf start ik met een Toyota waarmee het duo Gibon-Miura vorig jaar 14de eindigde in het algemeen klassement en de T2 klasse won. Naast een assistentietruck hebben we nog een snelle assistentiewagen die bestuurd zal worden door Joris Mattijs. Peter Van Delm is met zijn T4 de vierde schakel in het team, hij is mijn race-assistentietruck in koers. ”

Feryn Dakar Sport, zo heet het team officieel, trekt dus met 4 voertuigen naar Dakar. “ Tom De Leeuw fungeert als teammanager. Hij maakt dit jaar nog deel uit van het officiële Volkswagen team en heeft massa’s ervaring in deze wedstrijd. In 2011 start ik met Christophe Guille en mikken we op de T2 klasse. Een podium moet mogelijk zijn. De T2 is een interessante klasse en onze wagen toonde zijn potentieel. Met zeven Dakars op de teller en vier keer aan de aankomst mag ik toch wel wat ambitie koesteren. Maar dan moeten we wel samen in de wagen blijven en mag mijn co niet meer te voet naar de finish wandelen ” grinnikt Feryn alluderend op het feit dat Christophe Guille vorig jaar de wagen verliet om te kijken waar Pascal Feryn moest rijden. Twee keer werkte die tactiek tot Guille verloren liep en dan maar besloot om naar de finish te wandelen. Een trip van tientallen kilometers …

Pascal Feryn is gemotiveerd als nooit voorheen en wil topfit aan de start verschijnen. “ Vandaar dat ik nu al wekelijks enkele dagen op de mountainbike zit. Samen met Koen maken we lange tochten en gaan telkens tot het uiterste. Fysisch zal ik topfit aan de start komen en voor wat de voertuigen betreft heb ik het volste vertrouwen in het team. Ik heb uitstekende en gemotiveerde mecaniciens en ik kijk nu al uit naar de eerste testsessie eind augustus in Marokko! ”

(feryn)

Voor ze de beruchte etappes in de Atacama-woestijn zullen aansnijden herhaalt het kleine Belgische team in deze Zuid-Amerikaanse Dakar de stunt die ze een jaar geleden al neerzetten. Voorlopig liggen Cox en Holowczyc met hun Nissan Navara op een vijfde en zesde plaats in de algemene tussenstand.

Het loopt al sinds de start gesmeerd voor de Overdrive-structuur. Tot nu toe wisten de pick- ups zich steeds voorin te mengen, net achter de fabriekswagens. “Na vier dagen racen kunnen we enkel een positieve balans trekken”, analyseert Jean-Marc Fortin, teambaas en corijder van de Pool Holowczyc. “Tuurlijk hadden ook wij links en rechts wat kleine probleempjes, maar over het algemeen hebben we zeker geen reden tot klagen. Vooral niet omdat deze Dakar voor enkele potentiële zegekandidaten nu al op een bittere ontgoocheling is uitgedraaid.”

Jean-Marc Fortin heeft te veel ervaring in de autosport en de Dakar in het bijzonder om nu al hoog van de toren te blazen: “In de Dakar, meer dan in andere wedstrijden, moet je van het huidige succes kunnen genieten. Niets in deze wedstrijd is definitief en in een fractie van een seconde kan een in meerdere etappes zorgvuldig opgebouwde wedstrijd helemaal worden weggeveegd. We zitten amper aan een derde van de race en als ik de parcoursverantwoordelijken mogen geloven worden de volgende dagen extra zwaar.”

Met deze ‘filosofie’ in het achterhoofd besluit Jean-Marc: “De vijfde en zesde plaats van Alfie Cox en Krzysztof Holowczyc tonen eens te meer aan dat de Nissan Navara uit de ateliers van ons kleine team voor een amateur-rijder het ideale wapen is. Wat me nog het meeste plezier doet, is dat we voor de Mitsubishi’s blijven, wagens die nog niet zo lang geleden de Dakar domineerden.”

(overdrive)

De Dakar 2010 vertoeft de volgende dagen in Chili. Tijdens de eerste etappe aan de poort van de Atacama-woestijn bleven Stéphane Henrard en François Beguin op de duinen surfen. De Buggy van
Marc VDS Racing Team bezet nu een schitterende twaalfde plaats in de algemene tussenstand.

Na de etappe richting Fiambala, een rit die mens en machine danig op de proef stelde, hadden de deelnemers aan deze 32ste Dakar recht op enkele momenten van extatische bezinning. De 394 verbindingskilometers richting eerste Chileense etappe leken zelfs veel te kort, zo overweldigend was het ‘3D’-spektakel dat te bewonderen viel. Op een nagenoeg perfect asfaltlint slalomde de karavaan tussen rode en zwarte bergen, watervallen… en wilde paarden. Dat alles in een licht dat zelfs een getalenteerde impressionistische schilder heel nerveus had gemaakt.

“De Dakar leidt ons naar plaatsen die de meeste mensen nooit zouden bezoeken”, vertelt Stéphane Henrard enkele minuten voor de start. “Deze keer was het ook heel leuk dat de assistentiecrews en de perswagens konden meegenieten van dit fabuleuze spektakel.”

Van spektakel gesproken, dat werd ook door de Buggy Marc VDS geleverd. Na afloop van de 163 kilometer tegen de klok (de rit werd met 40 kilometer ingekort om de achtergebleven deelnemers de kans te geven opnieuw aan te sluiten) tikte het brommende insect met VW TDI-motor als 18de aan. Een prestatie die er voor zorgt dat het duo nu op de 12de plaats in de algemene rangschikking prijkt.

“In tegenstelling tot de maandagetappe, die de wagens danig op de proef stelde, was dit een veel leukere etappe om af te werken”, stelde de rijder van de bolide met het nummer 325. “Ik kon mijn hartje ophalen, zonder grote risico’s te nemen.”

Op woensdag snijden de deelnemers de eerste etappe in de Atacama-woestijn aan. Ze zullen gedurende de 483 kilometer tegen de klok meer dan eens af te rekenen krijgen met het beruchte guadal (de lokale versie van de fesh-fesh). In het totaal telt de etappe 670 kilometer.

(marc vds)

Stéphane Henrard en François Beguin wisten tijdens de etappe die de deelnemers van de Dakar 2010 naar de voet van de Andes bracht beslag te leggen op een 13de plaats. Een schitterende prestatie, waardoor de rijders van Marc VDS Racing Team in de algemene tussenstand voorlopig 15de staan.

De spanning stond op maandagochtend duidelijk te lezen op het aangezicht van Stéphane Henrard. Hij had vorig jaar dan ook zoveel over deze etappe gehoord, zonder echter die woorden aan de realiteit te kunnen toetsen: de ultieme frustratie voor een rallyraid-rijder. Honderd keer had men hem verteld dat het witte Argentijnse zand niet moest onderdoen voor het beruchte Afrikaanse fesh-fesh. Het was dan ook met een mengeling van angst en opwinding dat deze moderne ontdekkingsreiziger de nu reeds legendarische etappe van 182 kilometer aansneed.

3 uur 52 minuten en 23 seconden later had de man de zandduinen overwonnen:
“Eindelijk voelen we ons helemaal in onze sas”, grijnsde Stéphane bij het binnenrijden van het bivak van Fiambala, afgepeigerd door de zandstormen en kreunend onder de warmte (het kwik zou in de namiddag klimmen tot 47° C). Deze ochtend begon de echte Dakar, de Dakar zoals we hem graag hebben, pas helemaal. Tuurlijk ben ik in de wolken met onze prestatie, een prestatie waardoor we in de algemene rangschikking heel wat plaatsen winnen. Onze Buggy is op maat gesneden voor deze woestijn en in het losse zand verricht de standaard V6 3.0l wonderen.”

François Beguin, zijn corijder, was op zijn minst even extatisch.
“Ik zit op een andere planeet, man! Ik ben aan mijn twaalfde deelname toe, maar tot nu toe reed ik steeds achterin. Met Stéphane en zijn Buggy zitten we nu in het eerste treintje. Dit heeft absoluut niets meer te maken met wat ik tot nu heb meegemaakt. Dit karretje gaat vooruit, man! Ik beleef de tijd van mijn leven naast Stéphane. ’s Avonds in het bivak ben ik allicht vier keer langer bezig dan de anderen om mijn roadbook voor de volgende dag klaar te stomen, maar dat laat me wel toe om tijdens de race te anticiperen.”

Vandaag dinsdag snijden de deelnemers het Chileense gedeelte van de Dakar 2010 aan, met de etappe Fiambala-Copiapo. De grensovergang, op 4500 meter hoogte, wordt een van de… hoogtepunten. Er staan 629 kilometer op het programma, waarvan 203 tegen de klok.

(marc vds)

26ste tijdens de eerste etappe van zaterdag, 22ste na afloop van de zondagsrit tussen Cordoba en La Rioja: Stéphane Henrard wist zich aan het stuur van de Buggy Marc VDS Racing Team tijdens de opwarmingsetappes van de Dakar 2010 uitstekend van zijn taak te kwijten.

Marc van der Straten was al tijdens de technische controles en de start in Buenos Aires aanwezig en verlengde zijn verblijf tot Cordoba op zondagochtend.
“Ik ben ontzettend blij dat ik van deze uitzonderlijke sfeer heb kunnen proeven”, stelt de baas van het team dat Stéphane Henrard en François Beguin laat deelnemen aan de moeder aller rallyraids. “Je moet dit zelf hebben meegemaakt om te begrijpen in welke mate het Argentijnse publiek gepassioneerd en enthousiast meeleeft. Maar ik geef toe dat ik evenzeer onder de indruk ben van de organisatie van ASO. Op het sportieve vlak hebben Stéphane en François hun plan dat ze voor de start hadden uitgetekend tot op de letter gevolgd.”

“We mochten tijdens deze etappes, die eigenlijk meer op de maat van WRC-machines dan voor onze woestijnbuggy waren uitgetekend, vooral geen fouten maken”, stelt de man die deze wedstrijd al op de zesde, zevende en tiende plaats beslag wist te leggen. “Traditioneel dienen deze chronoritten om de deelnemers wat wedstrijdritme te laten opdoen. Maar het is heel verleidelijk om risico’s te nemen en zo een onherstelbare fout te begaan. Je hoeft maar het aantal beschadigde wagens te tellen, na amper 555 kilometer tegen de klok. Samen met François maakte ik van de gelegenheid gebruik om onze samenwerking op punt te stellen. Zowel hij als ik moeten nog leren ‘samenleven’ in een heel beperkte ruimte, waarin we heel vaak onder druk zullen worden gesteld. Onze samenwerking verloopt echter uitstekend.”

“Enkel op zaterdag hadden we een klein probleempje”, vertelt de corijder. “Na enkele kilometers gaven mijn navigatie-instrumenten me verkeerde informatie door. Ik had dat onmiddellijk door, dus grote gevolgen had het niet.”

“Op maandag is de verkenningsronde quasi afgelopen”, vervolgt Stéphane. “We stappen over van onverhard naar het zand. Gedurende 30 kilometer zullen we zelfs duinen moeten overschrijden. Een terrein waarin onze Buggy met VW TDI-motor zich als een vis in het water moet voelen. De ernstige dingen beginnen pas.”

De derde etappe tussen La Rioja en Fiambala telt 441 kilometer, waarvan 182 tegen de klok.

(marc vds)

Van 1 tot en met 17 januari 2010 vindt in Chili en Argentinië de 31ste editie van de beroemde Dakar Rally plaats. Het is voor de tweede achtereenvolgende keer dat de Rally op Zuid-Amerikaans terrein wordt verreden. 184 Motoren en quads, 138 auto’s en 50 trucks rijden ‘tegen de klok in’ over een parcours van 14 etappes en 8600 zanderige kilometers van Buenos Aires naar Buenos Aires… Eurosport brengt de hoogtepunten.

Parcours
De karavaan zet, in tegenstelling tot vorig jaar, na de start direct koers in Noordelijke richting, waardoor men al vrij snel de Andes bereikt. De etappes daarna voeren over Chileens grondgebied, waarbij het grootste obstakel de Atacama woestijn is, die vijf etappes opeist. Het derde (en laatste) deel van de tocht staat in het teken van de terugkeer naar Argentinië. Ook in dit (zeer gevarieerde) slotstuk worden de deelnemers nog zwaar op de proef gesteld en moeten zij de ontberingen van het soms praktisch onbegaanbare Argentijnse binnenland trotseren om op 16 januari te kunnen finishen.

Uitzendingen
Elke avond zendt Eurosport vanaf 20:20 uur live de finish van de etappe van die dag uit, met aansluitend interviews met coureurs, hun bijrijders en andere kopstukken, geproduceerd door de Eurosport crews on site. Om 23:00 uur volgt een 45 minuten durende live-uitzending vanaf de bivak, met een terugblik op de race van de afgelopen dag, interviews en een vooruitblik op de dag van morgen.

(eurosport)

Bezige bij Jean-Marc Fortin zal de taken van team manager en corijder opnieuw combineren. Op het terrein kan de navigator uit Hoei echter rekenen op waardevolle medewerkers en degelijk materiaal.

- Wat denk je als je het parcours van de komende Dakar bekijkt?

“In vergelijking met de editie van 2009 zullen we er veel sneller middenin zitten. De zogenaamde WRC-chronoritten, tijdens de eerste twee dagen, zullen een mooie opwarmer zijn, vooral omdat mijn rijder al een hele tijd niet meer gereden heeft. In die etappes kunnen we voor een plaats in de top-8 gaan. In de streek rond Fiambala mogen we wat in de witte duinen spelen, een regio waaraan heel wat deelnemers van vorig jaar duivelse herinneringen hebben overgehouden. Die etappe wordt de eerste scherprechter, maar zeker niet de enige. We zullen heel wat zand moeten slikken! Het zal er op aankomen om van bij de start bij het juiste treintje aan te sluiten, we zullen geen fouten mogen maken. Ik denk ook dat de etappes rond de rustdag voor heel wat gespreksstof zullen zorgen. Wij hebben het geluk dat we die streek al in 2007 hebben bezocht, tijdens de Por Las Pampas rally. Nu komt het er op aan te weten of ASO zijn wedstrijd zo moeilijk wil maken dat heel wat deelnemers het heel lastig zullen krijgen. Vorig jaar bleek het parcours op papier heel selectief, maar de organisatie maakte het regelmatig wat minder zwaar.”

- In 2009 wisten jullie beslag te leggen op een vijfde plaats. Is het mogelijk om die prestatie te herhalen?

“Dat behoort tot de mogelijkheden, maar dan zullen we moeten kunnen profiteren van een bijzondere samenloop van omstandigheden. Er zijn al vier ‘zotten’ aan het stuur van een Race Touareg 2. Nu Peterhansel is overgestapt naar BMW is er nog een zegekandidaat meer en ook Roma is een uitstekend finisher. En dan zijn er nog die Mitsubishi’s die naar een goed niveau zijn teruggekeerd. Onze zwaarste tegenstander zal allicht de Argentijn Terranova worden.”

- Heeft jullie wagen sinds vorig jaar enige evoluties ondergaan?

“Ja. Eerst en vooral hebben we de punten die ons vorige keer de vierde plaats hebben gekost wat betrouwbaarder gemaakt. De centrale aandrijfas werd hertekend en verstevigd, het hele remsysteem herzien. Ook de krikken zijn nu betrouwbaarder. Al die wijzigingen kwamen er in nauwe samenwerking met de Zuid-Afrikanen, die de Nissan pick-ups in korte en snelle wedstrijden laten rijden. Bij Overdrive zijn we vooral geïnteresseerd in het uithoudingsaspect. Zo ontstaat er een ware synergie tussen ons team en het team in Zuid-Afrika.”

- Hebben jullie enkel de betrouwbaarheid verbeterd?

“Neen, helemaal niet. Ten eerste laat ASO op onze wagens nu een grotere begrenzer toe dan vorig jaar. Door die van 32 naar 34 millimeter te vergroten wint de V6 vierliter nu zo een dertigtal pk, wat het nieuwe totaal op 315 paarden brengt. Dat doet de topsnelheid met zo een 5 à 6 km/u stijgen. We kunnen uiteraard nog steeds niet strijden met de dieselmotoren van de fabriekswagens, maar we komen toch een beetje dichter. Tijdens etappes waar we vorig jaar 20 minuten verloren, zouden we nu maar een kwartier meer mogen inboeten. De andere grote verbetering betreft het gewicht van onze Nissan. Dankzij het gebruik van carbon wisten we zo een honderdtal kilogram te winnen. Daardoor doken we onder het reglementaire minimumgewicht van 1825 kilogram, maar het extra gewicht kan nu beter worden verdeeld. Dat wordt onder andere in de centrale carterbescherming geplaatst.”

- Uit hoeveel mensen bestaat het Overdrive team ter plaatse?

“29. Een T4-vrachtwagen bestuurd door Jan Govaere neemt een van onze mecaniciens mee. Twee T5-vrachtwagens en drie Nissans trekken over de weg van het ene bivak naar het andere. Ons team werd ook versterkt door een aantal ervaren technici. Ingenieur Eric Mommey werkte nog voor de WRC-teams van Peugeot en Suzuki. Carine Vassant is systeemanalist. In het atelier monteerde ze in de beide wagens de elektrische bedrading. In het bivak ontfermt ze zich over de datalogging. Ze werkte in het verleden voor Peugeot, Suzuki en in Le Mans voor het team van Pescarolo. En de logistiek wordt mede verzorgd door Vincent Lavergne, die eveneens al voor heel wat WRC-teams aan de slag ging. Ter plaatse wordt hij de assistent van Glyn Hall, de Zuid-Afrikaanse team-manager.”

- Wat hebben de mecaniciens van Overdrive gedaan sinds de pick-ups naar Buenos Aires zijn verscheept?

“Ze hebben amper tijd gehad om uit te rusten, want ze hebben enkele van onze andere wagens gereviseerd, onder andere de Nissan Navara die Jacky Loomans tijdens de Africa Race zal besturen. In februari zetten we tijdens de eerste Baja van het seizoen, die in Rusland, bovendien ook drie of vier wagens in. Dat materiaal is al helemaal klaar.”

(overdrive)

In de Dakar 2010 zet Overdrive twee Nissan Navara’s in, één voor de Pool Holowczyc en één voor de Rus Mirolenko, en zorgt het ook voor de assistentie van een identieke pick-up bestuurd door de Zuid-Afrikaan Alfie Cox. De ambities zijn hoog: minstens even goed doen als in januari 2009, toen het jonge team zijn twee Nissans naar een vierde en vijfde plaats in de eindstand wist te hijsen.

Iets minder dan een jaar geleden zorgde de Overdrive-renstal voor ophef tijdens de eerste Zuid-Amerikaanse Dakar. Bij zijn derde deelname aan de beroemdste aller rallyraids bleek ze het beste privé-team, door zijn beide Nissan Navara’s in de Argentijnse hoofdstad aan de voet van het podium te parkeren.

Zo kan het team, dat zijn basis voortaan in Villers-le-Bouillet heeft, met minstens even grote ambities richting Argentinië en Chili trekken.
“We zijn al heel blij dat de crisis het voortbestaan van ons bedrijfje niet in gevaar heeft gebracht”, benadrukt Grégoire de Mevius. “Nochtans heeft de fragiele economie ook zijn weerslag op de Dakar 2010: bij de wagens is er geen vol startveld. Ter plaatse zullen we ons over onze drie Nissan pick-ups ontfermen, zonder het forfait van Tollefsen – om persoonlijke redenen – hadden we vier Navara’s onder onze hoede gehad. Het moge duidelijk zijn dat het resultaat dat ons team elf maanden geleden liet optekenen een uitstekende reclame was. Het toonde ook aan dat een kleine structuur als de onze minder snel uit zijn lood te slaan is als de fabrieksteams, die dikwijls reuzen op lemen voeten blijken te zijn.”

De ex-rallyrijder en groot liefhebber van de rallyraid neemt voortaan echter wat afstand van Overdrive.
“Persoonlijk ga ik me op andere uitdagingen richten”, legt Grégoire uit. “Overdrive is nu volwassen en mijn zakenpartner Jean-Marc Fortin heeft nu voldoende bewezen dat zijn schouders breed genoeg zijn om het team te leiden. Maar indien er op de rustdag wisselstukken moeten worden overgevlogen, dan zal ik dat met plezier doen.”

Bevestigen in 2010

Grégoire houdt ondertussen de concurrentie nauwgezet in de gaten.
“Het resultaat van onze Navara’s afgelopen januari kwam er niet toevallig. Al heel snel wisten Tollefsen en Holowczyc vijfde en zesde tijden neer te zetten. Deze keer zijn de Mitsubishi’s er niet meer bij. We zullen het duel tussen Volkswagen en BMW in de gaten moeten houden, maar ook binnen die teams zal er een hevige strijd woeden. Op papier kan een klein team als het onze nooit wedijveren met de fabrieksteams, maar als we regelmatig rijden, kunnen we op vinkenslag blijven liggen. Dit jaar wordt Holowczyc onze kopman. Het parcours loopt in omgekeerde zin als dat van 2009, dus zal hij in de proeven rond Cordoba al snel zijn WRC-ervaring kunnen gebruiken. Bovendien wist Krzysztof vorig jaar de wedstrijd uit te rijden, door alle moeilijkheden te overwinnen. Een hele troef in een wedstrijd als deze. Hij zal de wedstrijd nu allicht op een andere manier aansnijden, want hij weet wat er hem te wachten staat.”

(overdrive)

Stéphane Henrard zal op 1 januari in Buenos Aires aan de start staan van de Dakar 2010. Hij bestuurt er een Buggy aangedreven door een Volkswagen V6 drieliter turbodiesel-motor, die wordt klaargestoomd door zijn eigen team.

De toeschouwers die volgende zaterdag in Knokke naar de Belgische pre-start van de Dakar trekken, krijgen er meteen het tuig te zien waarmee Stéphane Henrard zich in het rallyraidwereldje een solide reputatie heeft opgebouwd.

“De beslissing om deel te nemen aan de beroemdste aller rallyraids viel slechts enkele uren geleden”, legt de Brusselaar uit. “Maar mijn Buggy staat al enkele weken klaar. Ik zou zelfs durven stellen dat ik nooit in betere omstandigheden aan de start van een Dakar stond. Ik heb van de laatste maanden gebruik gemaakt om mijn bolide helemaal op punt te stellen. Ter plaatse zal mijn kleine ploeg van drie mecaniciens, die me met een assistentietruck zullen volgen, zich helemaal op mijn wagen kunnen toeleggen. Donderdag brengen we al het materiaal naar Le Havre, waar het naar Buenos Aires zal worden verscheept.”

Maar waarom werd er dan zo lang gewacht vooraleer de deelname in de moeder aller rallyraids te bevestigen?

“Omdat ik lange tijd heb geprobeerd mijn Buggy door een snelle en ervaren rijder te laten besturen, kwestie van de wagen en het team een uitstekend resultaat te schenken. Want dat verdienen ze wel”, legt Henrard uit. “Die rijder kwam er echter niet en omdat ik er op stond dat mijn team Henrard Racing, aan de start zou staan, heb ik dus te elfder ure besloten om me in te schrijven. Na tijdens de vorige editie alle kinderziektes te zijn doorlopen staat mijn Buggy nu helemaal op punt. Ik kan haast niet wachten om aan de start van de eerste Argentijnse etappe te staan. Ik moet enkel nog wat administratieve formaliteiten regelen en een corijder kiezen uit het groepje mensen dat samen met me wil rijden.”

Voor Buenos Aires eerst naar Kopenhagen

Maar de man die in de Dakar al beslag legde op een 10de, 7de en 6de plaats, al de Faraorally en de Rally van Marokko op zijn naam schreef en meer dan eens op het podium van de Rally van Tunesië stond, trekt voor hij richting Buenos Aires reist eerst naar Kopenhagen.

“Ik werd uitgenodigd voor de Eco Enduro, die van 11 tot 13 december in Denemarken wordt verreden”, legt Henrard uit. “Het is een wedstrijd onder de auspiciën van het FIM Ride Green-project en is uitsluitend aan elektrische motoren voorbehouden. Ik mag er starten naast Joël Smets, David Casteu, Pal Anders Ullevalseter en nog heel wat andere kampioenen. Deze wedstrijd, die wordt afgewerkt in het kader van de klimaatconventie, ligt me nauw aan het hart. Niet alleen omdat ik zo opnieuw kan aanknopen met mijn eerste liefde, de enduro, maar ook omdat ik zo een schone offroadmotor kan uitproberen. Ook in de gemotoriseerde sporten staan we aan het begin van een nieuw tijdperk en ik ben verheugd dat ik als één van de eersten aan dit type wedstrijden kan deelnemen.”

(henrard)

KTM neemt niet langer deel aan de Dakar-rally. De Oostenrijkse motoren-producent gaat niet akkoord met het nieuwe reglement, dat voortaan enkel nog motoren van maximaal 450 cc toelaat. KTM racet in rallyraid met 690-motoren.

Volgens KTM is Dakar-organisator ASO veel te laat met de reglementswijziging komen aandraven. De constructeur was al volop bezig met de Dakar 2010, toen ASO besliste om de cilinderinhoud te beperken tot 450 cc.

Heinz Kinigadner, KTM Motorsport: “Ieder sportreglement is onderhevig aan veranderingen en aanpassingen om het interessant te houden, maar dan moet je ook acceptabele termijnen hanteren om die wijzigingen door te voeren. Al het materiaal voor de 690 Rally motorfietsen voor ons fabrieksteam en voor de vijftig klantenfietsen ligt momenteel in ons magazijn om in juni te worden geassembleerd. De contracten met de rijders zijn voltooid en alle teamleden zijn gerekruteerd. De financiële consequenties die het gevolg zijn van dit besluit zijn enorm. Bovendien zijn we ontdaan door het gebrek aan loyaliteit van de organisator, zeker gezien de grote inspanningen die KTM zich getroost heeft na de afgelasting van de 2008-editie en de bijdrage van KTM aan de nieuwe versie – zelfs in een tijd van extreme economische crisis.”

Winfried Kerschhaggl, KTM Motorsport: “De rallysport is voor ons een middel om de efficiency en stabiliteit van onze eencilinder volumemodellen te onderstrepen. Er bestaat geen twijfel over dat we actief blijven in de rallysport! Maar voor KTM behoort de rally in Zuid-Amerika tot het verleden. We gaan ons nu concentreren op het Wereldkampioenschap Rally en beraden ons over alternatieven. Wellicht zien we binnenkort weer de grote betrokkenheid van KTM Rally op Afrikaanse bodem – terug naar de oorsprong!”

Kerschhaggl suggereert dat KTM misschien wel zal deelnemen aan de Africa Race van Hubert Auriol en René Metge. De Africa Race heeft, net als de Dakar, in januari plaats, maar wordt op het oude Dakar-parcours in Noord-Afrika gehouden.

Met het verdwijnen van KTM is de moto-categorie in de Dakar helemaal onthoofd. KTM bleef de afgelopen 8 edities van de Dakar ongeslagen.

KTM is de tweede belangrijke constructeur die de Dakar de rug toekeert. Kort na de jongste Dakar liet Mitsubishi weten dat het zich terugtrekt.

Nasser Al-Attiyah stapt van BMW over naar Volkswagen. De rijder uit Qatar wordt één van de speerpunten van Volkswagen voor de Dakar 2010.

In de jongste Dakar, de eerste in Zuid-Amerika, liet Al-Attiyah knappe dingen zien aan het stuur van de BMW X3 van X-Raid en nam hij in het begin de leiding. Maar de BMW bleek, net als de Mitsubishi, niet opgewassen tegen VW, dat nu Al-Attiyah heeft aangetrokken.

De man uit Qatar vormt team met Giniel de Villiers, winnaar van de Dakar 2009, Mark Miller en Carlos Sainz.

Ook de Dakar 2010 wordt in Argentinië en Chili gehouden. Organisator ASO heeft dat in de loop van de dag met een communiqué bekendgemaakt.

Volgens ASO was de eerste Dakar vorige maand op Zuid-Amerikaanse bodem een groot succes. De beroemde rallyraid blijft ook volgend jaar weer weg uit Afrika.

Het communiqué luidt als volgt: “ASO en de twee landen hebben samen beslist om de 32ste editie van de rally in 2010 opnieuw te organiseren. Meer details zullen vrijgegeven worden tijdens twee persconferenties, de eerste op 2 maart in Buenos Aires en de tweede op 3 maart in Santiago de Chile.”

De eerste Zuid-Amerikaanse Dakar werd in januari gewonnen door Volkswagen. Het is evenwel nog niet zeker dat VW opnieuw van start gaat in de Dakar. Het staat wel vast dat Mitsubishi afhaakt.

Korte berichten over Dakar, GP2 en BTCS.

Er loopt nog altijd een onderzoek naar de dood van de Franse motard Pascal Terry tijdens de afgelopen Dakar. De gerechtelijke diensten in Argentinië gaan na waarom het bijna 3 dagen geduurd heeft vooraleer Terry werd gevonden. De motard overleed aan een hartstilstand, ten gevolge van een long-oedeem.

Dani Clos stapt over naar GP2. De Spanjaard komt uit voor Racing Engineering, dat vorig jaar GP2-kampioen werd met Giorgio Pantano. Clos heeft twee onopvallende seizoenen in F3 Euroseries achter de rug.

De Jaguar X-Type Silhouette staat ook in 2009 aan de start van de BTCS. René Franchi wordt één van de rijders. De Jag komt weer uit de stal van Motorsport International.